De Air Holland Files

Wie inspiratie zoekt voor een intrigerende roman kan zijn of haar hart ophalen; aviavliegwereld.nl/.be is in het bezit van een groot aantal documenten over de roerige geschiedenis van het roemruchte Air Holland. De maatschappij, die in 1984 werd opgericht door wijlen luchtvaartpionier John Block, bestond in diverse rechtsvormen totdat het in 2004 overging in HollandExel van Erik de Vlieger.

Enkele jaren geleden maakte het televisieprogramma Zembla een reportage over de ondergang van de luchtvaartmaatschappij en de verwikkeling van enkele topmannen in het criminele- en drugscircuit. In het kader van de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) kreeg de redactie van het programma inzage in de correspondentie tussen het Ministerie van Verkeer in Waterstaat – Directoraat-Generaal Luchtvaart (de voormalige Rijksluchtvaartdienst RLD) en diverse belanghebbenden. De documenten geven een goed beeld van de warrige situatie rondom de verschillende BV’s waaruit Air Holland bestond, haar faillissementen en hoe het ministerie te werk gegaan is bij de beoordeling van de scenario’s in de periode 2001 tot en met 2005.

Zo kan men uit de documenten opmaken dat Air Holland door de jaren heen bestaan heeft uit een groot aantal besloten vennootschappen. In de periode 1991 tot en met 2000 stond de maatschappij te boek als Air Holland Charter BV. Na het faillissement in 2000 werd een doorstart gemaakt onder de naam Air Holland Leasing III BV, dat later werd gewijzigd in Air Holland I BV. Toen ook dat failliet ging, werd Air Holland 2 BV opgericht door toenmalig CEO Cees van Dormael. De maatschappij zou de activiteiten van Air Holland I BV overnemen. De activa van deze maatschappij waren inmiddels al verhuisd naar ATR Leasing IV BV, dat opereerde onder de naam HollandExel. Middels een sublease van één door HollandExel geleasde Boeing 767’s aan Air Holland 2 BV zou de maatschappij voortgezet kunnen worden. In de documenten zien we hoe het ministerie de ontwikkelingen evalueert en uiteindelijk besluit geen vergunning voor onbeperkte tijd (AOC) te verlenen aan Air Holland 2 BV.

Dankzij de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) is er veel informatie over de ondergang van Air Holland vrijgegeven door het Nederlandse Ministerie van Verkeer en Waterstaat.

Een andere interessante zaak die aan het licht komt is het feit dat het organisatorisch veelal slecht geregeld was bij Air Holland. De maatschappij, die achteraf in de lucht gehouden bleek te zijn middels witgewassen drugsgeld, kampte tijdens inspecties door het ministerie met ernstige tekortkomingen. Zo lezen we in een vertrouwelijke memo:

Vliegers blijken illegaal te vliegen (voldoen niet aan de vereisten van JAR-OPS 1) en worden door Hoofd Vliegdienst met deze wetenschap gewoon ingedeeld.

en:

Het ondanks het niet aan de wettelijke eisen voldoen van cockpitbemanningen qua herhalingstraining, deze toch inzetten voor commerciële vluchten.

Verder geven de documenten de geïnteresseerde lezer een globaal inzicht in de processen die komen kijken bij het aanvragen en verlenen van een AOC en komt naar voren dat het DGL bij elke route-aanvraag van een maatschappij (in dit geval Air Holland) andere luchtvaartmaatschappijen raadpleegt of zij geen gegronde bezwaren hebben tegen het betreffende besluit. Alle correspondentie hieromtrent is opgenomen in de onderstaande documenten. Bovenal geven zij een ontluikend beeld van Air Holland, haar faillissementen en de vele -dubieuze- constructies om de ondergang iedere keer weer af te wenden.

Klik hier voor deel I

Klik hier voor deel II

De Boeing 757 vormde jarenlang de ruggengraat van de Air Holland-vloot. In de jaren '90 samen met de Boeing 737-300, in de laatste jaren (2003-2004) samen met de Boeing 767-300ER. Eén Air Holland-toestel, de PH-AHX, doet nog steeds dienst bij HollandExel-opvolger ArkeFly.

    Reageer

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.