Wat weten we (niet) over vlucht MH370?

malaysianAl enige dagen beheerst de verdwijning van Malaysia Airlines vlucht MH370 het nieuws. De twaalf jaar oude Boeing 777-200ER, registratie 9M-MRO, verdween op weg van Kuala Lumpur naar Peking plots van de radar. Het toestel was toen ongeveer 50 minuten onderweg en had op dat moment een derde van de Zuid-Chinese Zee overgestoken. Na een laatste uitwisseling van instructies met de luchtverkeersleiding om 01:30 uur lokale tijd ter hoogte van het waypoint IGARU, werd er niets meer van het toestel vernomen.

Ondertussen zoeken militairen en reddingsbrigades van niet minder dan 14 landen op verschillende plekken, zowel op land als op zee, naar eventuele restanten van het vliegtuig. Vooralsnog helaas zonder resultaat. Dergelijke mysterieuze verdwijning van een groot, modern en geavanceerd verkeersvliegtuig roept natuurlijk de wildste complottheorieën op. Zo zou het toestel naar een geheime basis in Iran gevlogen zijn, of sterker nog: in een parallel universum terecht zijn gekomen. Maar wij beperken ons tot de feiten: wat weten we van vlucht MH370 en wat zou er daadwerkelijk gebeurd kunnen zijn?

Kaping
Mogelijk. We weten dat er 227 passagiers en 12 bemanningsleden aan boord waren; onder hen 153 Chinezen en 38 Maleisiërs. Ook waren er twee Iraniërs aan boord die reisden met gestolen paspoorten; respectievelijk een Italiaans en een Oostenrijks. Uit onderzoek van Interpol en de FBI is inmiddels gebleken wie de Iraniërs echt zijn en waar ze op weg naar toe waren.

Hoogstwaarschijnlijk waren de twee jongemannen ‘slechts’ vluchtelingen die via Peking naar Europa wilden reizen om daar asiel aan te vragen. Zij worden door Interpol dan ook niet langer verdacht van het kapen van het toestel. De FBI wenst deze optie toch nog niet geheel uit te sluiten, maar geeft ook aan dat dit scenario niet waarschijnlijk is.

Voorts is het mogelijk dat de één van de twee piloten het toestel heeft gekaapt, de transponder heeft uitgeschakeld, van koers is afgeweken en de ‘triple seven’ op een nog onbekende locatie heeft laten neerstorten. Het zou in dat geval om dus zelfmoord gaan. De Maleisische autoriteiten proberen daarom nu uit te zoeken of één van de piloten met psychische problemen kampte.

Het feit dat één van de piloten het toestel gekaapt zou hebben doet erg denken aan de kaping van een Ethiopian Airlines Boeing 767 vorige maand. Hierbij kaapte de co-piloot het toestel, dat van Addis Abeba onderweg was naar Rome, toen de gezagvoerder even de cockpit had verlaten om naar het toilet te gaan. Bij terugkomst liet de eerste officier hem niet meer binnen en vloog hij het vliegtuig naar Zwitserland om daar asiel aan te vragen. Het zou kunnen dat deze gebeurtenis een voorbeeld is geweest voor één van de piloten van vlucht MH370, maar ditmaal met fatale afloop.

ai772mas.zip_1

De bij de verdwijning betrokken Boeing 777-200ER met registratie 9M-MRO werd op 31 mei 2002 nieuw aan Malaysia Airlines afgeleverd met serienummer 28420. Het werd aangedreven door twee Rolls Royce Trent 892-motoren.

Technisch mankement
Mogelijk, en wellicht een stuk realistischer dan het scenario kaping.
De 9M-MRO was in 2012 betrokken bij een grond-incident, waarbij het toestel op de luchthaven van Shanghai in botsing kwam met een Airbus A340-600 van China Eastern Airways. Hierbij liep de wingtip van de Malaysia 777 structurele schade op (foto). Of dit van invloed is geweest op de fatale vlucht MH370 is niet bekend. Wel kan een niet goed herstelde schade van deze omvang potentieel rampzalige gevolgen hebben.

Ook al zou het toestel onbestuurbaar zijn geworden door de eerder opgelopen schade, dat verklaart nog niet waarom er geen noodsignaal is afgegeven door de bemanning. Het laatste zou er op kunnen duiden dat het vliegtuig in de lucht ‘spontaan’ uit elkaar gevallen of geëxplodeerd is. Tevens zou er sprake geweest kunnen zijn van een zogenaamde ‘rapid cabin decompression’; het plotseling wegvallen van de cabinedruk waardoor iedereen aan boord binnen enkele seconden het bewustzijn verliest.

Het toestel heeft in elk geval vanaf het moment van vertrek tot het moment waarop het van de radar verdween een tweetal geautomatiseerde ACARS-berichten (een digitale vorm van radiocommunicatie tussen vliegtuigen en grondstations) naar motorfabrikant Rolls Royce gestuurd over de staat van de motoren. Of daaruit iets opgemaakt kan worden over eventuele mankementen is nog niet bekend.

Bomaanslag
Een bomaanslag is ook een optie die bestudeerd wordt. Om deze optie al dan niet uit te sluiten zullen eventuele brokstukken op sporen van explosieven onderzocht moeten worden. Maar omdat het vliegtuig momenteel nog spoorloos is, kunnen de onderzoekende instanties over deze mogelijkheid nog geen uitspraken doen.

Maar waar is het toestel dan?
Zoals zo vaak bij vliegtuigongelukken kan er pas echt iets gezegd worden over de oorzaak van de ramp als het wrak en daarmee de zwarte dozen (flight data recorders) van het toestel geborgen zijn. Maar waar vind je een vliegtuig in zo’n enorme oppervlakte als je niet weet waar je zoeken moet? Het feit dat er na vijf dagen nog altijd geen aanknopingspunt is, kan, zonder er complottheorieën bij te halen, op zijn minst opmerkelijk worden genoemd.

Van Air France-vlucht 447, die op 31 mei 2009 boven de Atlantische Oceaan verdween, werd ‘al’ na 2 dagen de eerste brokstukken gevonden. Daarbij verstuurde de ACARS van de Airbus A330 vlak voor de ramp nog diverse foutmeldingen naar de technische dienst van Air France, zodat we al vrij vlot wisten wat er min of meer misgegaan kon zijn. Het duurde overigens nog wel twee jaar voordat ook de zwarte dozen van deze vlucht werden gevonden.

Van vlucht M370 werd echter zelfs nog geen drijvend reddingsvest gevonden. Dat kan natuurlijk betekenen dat reddingswerkers op de verkeerde plek aan het zoeken zijn, maar ook dat het vliegtuig (toch) niet ontploft is en als ‘geheel’ op het water is geland en daarna naar de bodem van de zee is gezonken. Toch is het ook in dat scenario onwaarschijnlijk dat er geen losse onderdelen zijn gevonden, omdat er door de klap van de landing op het water doorgaans grote uitstekende onderdelen van het vliegtuig worden afgeslagen.

ditching

US Airways vlucht 1549 toonde op 15 januari 2009 aan dat een vliegtuig op het water kan landen (ditchen') zonder noemenswaardige verwondingen onder de inzittenden. De kans dat dergelijke procedure misloopt is echter vele malen groter. Vlucht 1549 moest na een botsing met ganzen zonder motorvermogen een noodlanding maken op de Hudson River.

Daarnaast zou men bij een gecontroleerde landing op water toch op zijn minst verwachten dat de bemanning de mogelijkheid zou hebben gehad een noodsignaal uit te zenden naar eender welke verkeersleiding.

Op 12 maart tenslotte, werd bekend dat een Nieuw-Zeelandse werknemer van een boorplatform denkt dat hij het toestel brandend heeft zien neerstorten in de Zuid-Chinese Zee, echter niet op de plek waar nu wordt gezocht. De echtheid van de mail en de betrouwbaarheid van de waarneming worden nu onderzocht. Hopelijk biedt dit enige ‘ooggetuigenverslag’ aanknopingspunten voor de voortzetting van de zoektocht, want na vijf dagen begint het verhaal van de verdwijning van vlucht MH370 steeds meer op een thriller van Tom Clancy te lijken en worden familie en vrienden van de inzittenden nog altijd heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees…

    Reageer

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *